ΑΓΟΡΕΣ ΒΙΟΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΩΝ

Αθήνα 07 Μαΐου 2007

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΑΓΟΡΕΣ ΒΙΟΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΩΝ: Που το πάει το Υπ.Ανάπτυξης;

Αυτοτέλεια
Την 1η Ιουνίου 2006 ο Υφυπουργός Ανάπτυξης κύριος Παπαθανασίου δήλωνε στη Βουλή των Ελλήνων για τις αγορές των βιοκαλλιεργητών : «... αυτή η λύση, την οποία έχουμε επιλέξει ως ξεχωριστό τμήμα μέσα στον Οργανισμό Λαϊκών Αγορών Αθηνών και Θεσσαλονίκης σήμερα, και ανοιχτοί στη συζήτηση για την οργάνωση μιας διεύθυνσης με πανελλήνια αρμοδιότητα, νομίζω ότι είναι η πιο πρακτική και άμεσα εφαρμόσιμη για να σταματήσει αυτό το καθεστώς της ανομίας...». (Βουλή των Ελλήνων, Πρακτικά 01.06.2006).

Ενώ η αυτοτέλεια των αγορών των βιοκαλλιεργητών κατοχυρώθηκε μετά από αγώνα δύο ετών με το νόμο 3557 της 17ης Απριλίου 2007 (ΦΕΚ, 100Α, 14.05.2007) έρχεται το ΥΠΑΝ με Προεδρικό Διάταγμα αναιρώντας όποια έννοια διοικητικής και ουσιαστικής αυτοτέλειας των αγορών υπάγοντάς αυτές στους ΟΛΑ Αθηνών / Θεσσαλονίκης χωρίς καν να προβλέπει για «ξεχωριστό τμήμα» όπως δήλωνε ο Υφυπουργός στη Βουλή. Επιβάλλει δε το μονοπώλιο του Οργανισμού Λαϊκών Αγορών του οποίου το Διοικητικό Συμβούλιο δεν έχει ούτε μία θέση σχετική με τις αγορές βιοκαλλιεργητών και όπου δεν εκπροσωπούνται οι αρμόδιοι φορείς της βιολογικής γεωργίας, ενώ το προσωπικό του δεν έχει καμία κατάρτιση και τεχνογνωσία σχετικά με τα βιολογικά προϊόντα.

Προφανώς αυτή είναι μία πρόχειρη λύση που κανείς νοήμον βιοκαλλιεργητής δεν μπορεί να δεχτεί. Φαίνεται ότι και ο ίδιος ο Υφυπουργός δε μπορεί να τηρήσει τις δεσμεύσεις του προς στη βουλή των Ελλήνων, γεγονός που θα μπορούσε να μας εξηγήσει ο ίδιος.

Αντικίνητρα
Εν τέλει, το προτεινόμενο πλαίσιο του ΥΠΑΝ προσφέρει ένα καθεστώς αντικινήτρων για τη συμμετοχή των βιοκαλλιεργητών, με ένα Προεδρικό Διάταγμα που τις κλείνει έμμεσα, δημιουργώντας αυξημένες γραφειοκρατίες, υψηλό κόστος συμμετοχής, ασάφειες στην αδειοδότηση, και αντιφάσεις σε σχέση με την ισχύουσα ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία.

Προεδρικό Διάταγμα
Σχετικά με το ΠΔ που κρύβει το ΥΠΑΝ τα ακόλουθα σημεία πρέπει να θέσουμε υπόψη σας.

Καταρχάς καμία απόκριση δεν έλαβαν τα σωματεία των βιοκαλλιεργητών από τις αρμόδιες υπηρεσίες (Διεύθυνση Τιμών Τροφίμων και Ποτών) και την Πολιτική Ηγεσία του Υπουργείου Ανάπτυξης, παρόλο που υπέβαλαν προτάσεις και ζητούν έγγραφες διευκρινήσεις επί σημείων ασαφών, αντιφατικών, και αμφιβόλου νομιμότητας. Σύμφωνα δε με το Υπουργείο Ανάπτυξης φαίνεται ότι ο διάλογος είναι περιττός αφού στο από 12 Φεβρουαρίου 2007 έγγραφο αίτημα για έναρξη της δημόσιας διαβούλευσης καμία απόκριση δε έλαβαν επίσης. Αντίστοιχα το «νέο» σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος παραμένει κρυφό. Είναι προφανές ότι ο υφυπουργός δεν είναι ανοιχτός στη συζήτηση, σε αντίθεση με όσα λέει.

9 λεπτομέρειες για το Προεδρικό Διάταγμα

Οφείλουμε να σας ενημερώσουμε ότι το σχέδιο του Προεδρικού Διατάγματος που κρύβει το ΥΠΑΝΑΠΤΥΞΗΣ:

1) έρχεται σε αντίφαση με το ψηφισθέν νομοσχέδιο της 17ης Απριλίου 2007, όπου ορίζεται στο Κεφ.Β', Άρθρο 12, Παράγραφος 12, η έκδοση Π.Δ. σχετικά με τις αγορές των βιοκαλλιεργητών, από τα ΥΠΑΝ και ΥΠΑΑΤ. Συγκεκριμένα στα εδάφια των δικαιούχων αδείας υπάρχει ασυμφωνία νόμου και προεδρικού διατάγματος, χάρη στην τακτική μη διαλόγου που αποφάσισε να υιοθετήσει το ΥΠΑΝ.

2) Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Οδηγία 34/1998 (άρθρα 1,10) και 48/1998, προτού υπογραφεί το Π.Δ. πρέπει να τεθεί υπόψη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ώστε να δοθεί σε δημόσια διαβούλευση για διάστημα τριών μηνών. Ο διάλογος που με τόση ευκολία απορρίπτεται είναι επιβεβλημένος de facto. Απορούμε που αυτό δε γίνεται κατανοητό, ώστε το τελικό νομοθέτημα να είναι αποτέλεσμα κοινής συναίνεσης των εμπλεκόμενων εταίρων. Αντιθέτως φαίνεται ότι άλλη μία περίπτωση όπως αυτή του ψωμιού πρέπει να επαναληφθεί ώστε να γίνει αντιληπτή η σημασία της ολοκλήρωσης της διαβούλευσης, και της τήρησης της νομιμότητας που προβλέπουν οι διαδικασίες.

3) Έρχεται σε αντίθεση με το Άρθρο 86 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσον αφορά στους κανόνες του υγιούς ανταγωνισμού, αφού επιβάλλει Κρατικό Μονοπώλιο Υπηρεσιών (Οργανισμός Λαϊκών Αγορών). Είναι άξιον απορίας που οι βιοκαλλιεργητές και οι αγρότες εν γένει δεν δικαιούνται την επιλογή των φορέων που μπορούν να τους παρέχουν τις καλύτερες υπηρεσίες στην καλύτερη τιμή. Γιατί; Τι κάνει για τούτο η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή, μιας και εκτός από βιοκαλλιεργητές είμαστε και καταναλωτές;

4) Επειδή είναι αντιληπτό ότι η τροφή είναι δημόσιο αγαθό, είναι κατανοητή και η ανάγκη για ένα πλαίσιο ίδρυσης, οργάνωσης, λειτουργίας και ελέγχου με συμμέτοχο και υπό την εποπτεία της πολιτείας, και ιδίως των τοπικών κοινωνιών και των καταναλωτών. Δεν είναι όμως αντιληπτό προς τι ο αποκλεισμός από αυτές τις διαδικασίες όλων των φορέων της βιολογικής γεωργίας και των αντίστοιχων αρμόδιων κρατικών υπηρεσιών, και κυρίως των φορέων των βιοκαλλιεργητών με σκοπό και αντικείμενο τις αγορές.

5) Έρχεται σε αντίθεση με τον ΕΚ 2092/91 για τη βιολογική γεωργία όσον αφορά στον έλεγχο των εκμεταλλεύσεων των παραγωγών και τα προϊόντα προς διάθεση.

6) Δεν προβλέπει τη δυνατότητα λειτουργίας των αγορών σύμφωνα με αναγνωρισμένα Εθνικά Πρότυπα λειτουργίας, σε αντίθεση με την επίσημη πολιτική του Υπουργείου Ανάπτυξης, και τη σύμφωνη γνώμη του Υφυπουργού Ανάπτυξης. Έτσι φτάσαμε στο παράδοξο το ΥΠΑΝ να αγνοεί τον ΕΛΟΤ και το σχέδιο Προτύπου Λειτουργίας 1428 που έχει εκπονηθεί για τις Αγορές των Βιοκαλλιεργητών, και να απέχει από τη διαβούλευση σε αντίθεση με άλλους συναρμόδιους κρατικούς φορείς.

7) Εντέχνως και επιπόλαια προβλέπει την ισχύ των αδειών των βιοκαλλιεργητών μόνο σε μία νομαρχία, αντί σε όλη τη χώρα όπως ο ν.3377/2005.

8) Δεν έχουν συζητηθεί καν θεμελιώδη ζητήματα όπως το κόστος συμμετοχής, η οργάνωση της αγοράς κοκ. Π.χ. θα επιβάλλουν τέλη καθαριότητας ενώ καθαρίζουμε οι ίδιοι το χώρο, και εφαρμόζουμε την αρχή της ανακύκλωσης;

9) Η διαδικασία μη διαβούλευσης που υιοθετεί το ΥΠΑΝ βρίσκεται σε κατάφορη αντίθεση με τη Λευκή Βίβλο της Ε.Ε. για τη διακυβέρνηση και την κοινωνία των πολιτών, παραβιάζοντας όλες τις αρχές της καλής διακυβέρνησης (διαφάνεια, συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων, υπευθυνότητα).

Η απόκρυψη του τελικού κειμένου ωσότου υπογραφεί και η άρνηση για διαβούλευση, είναι μονόδρομος προς ένα προεδρικό διάταγμα που από την επομένη της έκδοσής του θα είναι υπό αμφισβήτηση βάση της ισχύουσας ευρωπαϊκής νομοθεσίας, και ΜΗ ΑΠΟΔΕΚΤΟ από όλους τους βιοκαλλιεργητές και όλους τους φορείς των βιοκαλλιεργητών που λειτουργούν και συμμετέχουν στις αγορές.